شب

چقد خوبه که خدا شبو آفرید...

شب...

چه شبایی که از شب متنفر بودم.بیزار بودم..میترسیدم...شب اروم نبود..شب قشنگ نبود...شب زمان مناسبی برای خوابیدن و استراحت کردن نبود...

و چه شبایشباییشب قشنگ بود... پرخاطره بود...پر از احساس خوب و شادی بود...شبایی که دلم نمیخاست بخابم...که نیازی به استراحت نداشتم...

و چه شبایی که شب اروم بود..امن بود....ارامش داشت.ِِشب زمان مناسبی برای استراحت و خوابیدن بود....شب لطیف بود و عزیز...

و چه شبایی که صبح شدن ولی طولانی و پر درد ..پرِ ترس... پر گریه...

چه شبایی که فکر نمیکردم صبح بشه...

و چه شبایی که دلم نمیخاست صبح بشه...که زود صبح میشد...

چه شبایی که صبح شد...خوب یا بدِِ..شبای انتظار...شبای ترس....شبای دلهره....شبای اضطراب...شبای شادی....شبای شور...شبای ارامش...

عمر من گذشت و گذشت و گذشت...

همه شبای خوب صبح شدن...همه شبای بد صبح شدن.....

و هیچکدوم همیشگی نبودن...موندگار نبودن....

امشب هم. یکی از شبای ارامشه...شبای استراحت...

خدایا شکر...